مهمترین علائم دیابت شامل تکرر ادرار، احساس تشنگی شدید و نوشیدن مایعات زیاد، گرسنگی شدید، خستگی زیاد، اختلالات بینایی مانند تاری دید، خشکی دهان، کاهش وزن بیدلیل و عدم ترمیم زخم میشود. البته شدت این علائم به نوع دیابت بستگی دارد.
دیابت یا مرض قند یکی از شایعترین بیماریهای متابولیک جهان است که در اثر اختلال در تولید یا عملکرد انسولین رخ میدهد. این بیماری موجب افزایش غلظت قند خون (گلوکز) میشود و در صورت عدم درمان، به آسیبهای جدی در چشم، کلیه، اعصاب و قلب منجر خواهد شد. شناخت مهمترین علائم دیابت به ویژه نشانههای اولیه دیابت نوع ۱ و نوع ۲ نقش کلیدی در جلوگیری از عوارض خطرناک و تشخیص بهموقع دارد.
دیابت چیست؟ انواع اصلی و تفاوت در بروز علائم
دیابت درواقع اختلالی در تنظیم سوختوساز گلوکز است. در دیابت نوع 1، بدن انسولین را به اندازهی کافی تولید نمیکند، در حالیکه در دیابت نوع ۲ سلولها نسبت به انسولین مقاوم میشوند. علائم دیابت نوع ۱ معمولاً بهصورت ناگهانی و شدید بروز میکنند، در حالیکه دیابت نوع ۲ ممکن است سالها بدون علامت باقی بماند و تنها در معاینات روتین تشخیص داده شود. با این وجود، در هر دو نوع، کنترل منظم قند خون و شناسایی زودهنگام نشانههای اولیه مانند تشنگی، تکرار ادرار، خستگی و کاهش وزن ناگهانی، برای پیشگیری از عوارض جدی حیاتی است.
تعریف دیابت و نقش انسولین
انسولین هورمونی است که توسط پانکراس ترشح میشود و وظیفه دارد گلوکز حاصل از غذا را وارد سلولها کند تا به عنوان سوخت استفاده شود. زمانی که انسولین به میزان کافی تولید نشود یا سلولها به آن مقاوم شوند، سطح قند خون بالا میرود و دیابت رخ میدهد. در این حالت گلوکز در خون تجمع یافته و موجب علائم مختلفی از جمله تشنگی، خستگی و تکرر ادرار میشود.
تفاوت دیابت نوع ۱ و نوع ۲ در علائم
در دیابت نوع ۱ سیستم ایمنی به اشتباه سلولهای تولیدکننده انسولین را تخریب میکند. علائم آن معمولاً بهصورت سریع و ناگهانی بروز میکنند؛ معمولاً فرد طی چند هفته با تشنگی شدید، کاهش وزن ناگهانی و خستگی زیاد مواجه میشود.
اما دیابت نوع ۲ به تدریج اتفاق میافتد. در این نوع دیابت بدن نسبت به انسولین مقاوم میشود و ممکن است سالها بدون علائم مشخص باقی بماند. این نوع اغلب با عنوان دیابت خاموش شناخته میشود.
طبق مرور علمی منتشرشده در World Journal of Diabetes، تفاوت اصلی میان دیابت نوع ۱ و نوع ۲ در مکانیسم بروز و ماهیت علائم بالینی آنهاست. دیابت نوع ۱ معمولاً در سنین پایینتر و با شروع ناگهانی علائم کلاسیک مانند تکرر ادرار، تشنگی مفرط، کاهش وزن و کتواسیدوز بروز میکند؛ زیرا تخریب خودایمنی سلولهای β پانکراس منجر به کاهش کامل ترشح انسولین میشود. در مقابل، دیابت نوع ۲ اغلب در بزرگسالان و افراد دارای اضافه وزن دیده میشود، روندی تدریجی دارد و بهدلیل مقاومت سلولی به انسولین با علائمی همچون خستگی مزمن، تاری دید، زخمهای دیرترمیم و افزایش گلوکز بدون کتواسیدوز همراه است. (PMC8240138)
پیشدیابت و دیابت بارداری
پیشدیابت و دیابت بارداری از شایعترین اختلالات متابولیکی دوران حاملگی هستند که در اثر مقاومت به انسولین و افزایش قند خون رخ میدهند. در مرحلهی پیشدیابت، سطح قند خون بالاتر از حد نرمال میشود، و اگر کنترل نشود میتواند به دیابت بارداری (Gestational Diabetes) تبدیل شود. این وضعیت ممکن است باعث افزایش وزن جنین، زایمان زودرس یا نیاز به سزارین شود. تشخیص بهموقع با آزمایش تحمل گلوکز OGTT و رعایت رژیم غذایی مناسب، ورزش سبک و کنترل وزن، میتواند خطر پیشرفت بیماری را کاهش دهد.
علائم اولیه و شایع دیابت
شناخت علائم اصلی، نخستین گام در تشخیص دیابت است. بروز نشانههایی مانند تشنگی زیاد، تکرر ادرار، کاهش وزن غیرمنتظره، تاری دید و خستگی شدید باید جدی گرفته شود، زیرا در مراحل اولیه امکان کنترل بیماری و جلوگیری از عوارض طولانیمدت وجود دارد. چهار علامت اصلی که تقریباً در همه انواع دیابت دیده میشود عبارتاند از:
تشنگی شدید و غیرعادی (پرنوشی یا Polydipsia)
بدن برای دفع گلوکز اضافی از طریق کلیهها تلاش میکند تا غلظت قند خون را کاهش دهد، اما این فرآیند باعث افزایش ادرار و از دست دادن مقدار زیادی آب و الکترولیتها میشود. در نتیجه، فرد دچار تشنگی مداوم (پرنوشی یا پلیدیپسی) میگردد و میل شدیدی به نوشیدن آب پیدا میکند. این علامت یکی از نشانههای اصلی دیابت است که معمولاً همراه با ادرار زیاد (پرادراری) و خشکی دهان بروز میکند. تداوم این وضعیت بدون درمان، میتواند منجر به کمآبی بدن و اختلال در عملکرد کلیهها شود؛ بنابراین بررسی میزان قند خون در چنین شرایطی اهمیت زیادی دارد.
تکرر ادرار (پرادراری یا Polyuria)
افزایش سطح قند خون باعث میشود که کلیهها برای حفظ تعادل بدن و دفع گلوکز اضافی، آن را از طریق ادرار خارج کنند. در نتیجه، حجم ادرار افزایش یافته و فرد دچار پرادراری (پُلیاوری) میشود. این وضعیت ممکن است به حدی شدید باشد که فرد حتی در شبها چندین بار برای ادرار کردن از خواب بیدار شود. دفع مقادیر زیاد مایع، علاوه بر ایجاد احساس خستگی و تشنگی زیاد، ممکن است منجر به اختلال در خواب و کمآبی بدن نیز شود. پرادراری یکی از نشانههای زودرس دیابت است که معمولاً همراه با زیاد نوشیدن و کاهش وزن غیرعمدی مشاهده میشود.
خستگی مفرط و ضعف
در شرایطی که انسولین کافی وجود ندارد یا سلولها نسبت به آن مقاوم میشوند، توانایی استفاده از گلوکز کاهش یافته و فرآیند تغذیه سلولی مختل میگردد. در نتیجه، فرد دچار احساس ضعف، بیحالی و خستگی مداوم میگردد، حتی اگر خواب کافی داشته باشد. این خستگی مزمن ناشی از آن است که سلولها بهجای گلوکز، ناچار به استفاده از چربیها و پروتئینها برای تأمین انرژی میشوند؛ فرآیندی که بازدهی پایینتری دارد. خستگی غیرقابلتوجیه و کاهش تمرکز ذهنی از علائم هشداردهندهی مهم دیابت هستند.
کاهش وزن ناخواسته و گرسنگی زیاد (Polyphagia)
وقتی سلولها به دلیل کمبود انسولین یا مقاومت به آن قادر به دریافت گلوکز از خون نباشند، بدن برای جبران کمبود انرژی به سمت تجزیه چربیها و پروتئینهای عضلانی میرود. این فرایند باعث آزاد شدن اسیدهای چرب و کتونها میشود که در کوتاهمدت انرژی بدن را تأمین میکنند، اما پیامد آن کاهش وزن سریع و غیرقابلتوجیه است. همزمان، مغز که همچنان احساس کمبود گلوکز دارد، سیگنال گرسنگی مداوم (پرخوری یا پلیفاجی) ارسال میکند.
علائم اختصاصی دیابت در زنان
علائم اختصاصی دیابت در زنان علاوه بر نشانههای عمومی مانند تشنگی و تکرر ادرار، شامل عفونتهای مکرر دستگاه تناسلی و ادراری، خارش واژن و ترشحات غیرطبیعی است که بهدلیل رشد بیشازحد قارچها در محیطهای غنی از گلوکز رخ میدهد. همچنین ممکن است اختلالات قاعدگی، کاهش میل جنسی، خشکی واژن و دشواری در بارداری مشاهده شود. شناسایی زودهنگام این علائم و کنترل دقیق قند خون، برای پیشگیری از آسیبهای هورمونی و باروری در زنان ضروری است.
عفونتهای قارچی مکرر واژن
قند بالا در ترشحات واژن محیطی مناسب برای رشد قارچ کاندیدا فراهم میکند. زنانی که بهصورت مکرر دچار خارش، سوزش یا ترشحات سفید و غلیظ در ناحیه تناسلی میشوند، احتمال ابتلا به دیابت در آنها وجود دارد. افزایش گلوکز در مایعات بدن محیط مناسبی برای رشد قارچها ایجاد میکند و میتواند علت عفونتهای مکرر واژینال باشد. انجام آزمایش قند خون و HbA1c در این گروه از بیماران برای تشخیص زودهنگام دیابت توصیه میشود.
ارتباط با سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)
زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) معمولاً مقاومت به انسولین دارند. این وضعیت باعث افزایش سطح انسولین در خون و در نهایت افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ میشود. کنترل دقیق وزن بدن، فعالیت بدنی منظم و رژیم غذایی کمکربوهیدرات و کمچرب، از اصول پیشگیری در این گروه از بیماران است. انجام دورهای آزمایش قند و ارزیابی متابولیک نیز توصیه میشود.
عفونت مجاری ادراری و مشکلات جنسی
دیابت در زنان میتواند با ایجاد تغییرات در سیستم ایمنی و آسیب به اعصاب، خطر عفونتهای ادراری (UTI) را بهطور قابلتوجهی افزایش دهد. سطح بالای قند در ادرار، محیطی مناسب برای رشد باکتریها فراهم میکند و موجب بروز سوزش، تکرر و درد هنگام ادرار میشود. علاوه بر این، آسیب عصبی در ناحیه تناسلی (نوروپاتی دیابتی) ممکن است باعث کاهش میل جنسی، خشکی واژن و درد حین رابطه جنسی گردد.
علائم اختصاصی دیابت در مردان
در مردان دیابتی، افزایش قند خون مزمن میتواند موجب اختلال نعوظ (Erectile Dysfunction) بهدلیل آسیب عصبی و عروقی شود. همچنین انزال برگشتی و مشکلات اورولوژیک در اثر نوروپاتی خودکار دیده میشود و عفونت قارچی (برفک تناسلی) بهعلت محیط قندی پوست شایعتر است. کاهش توده عضلانی نیز در دیابت کنترلنشده رخ میدهد و نشانگر اختلال متابولیسم پروتئین است.
اختلال نعوظ (Erectile Dysfunction)
اختلال نعوظ در مردان دیابتی یکی از شایعترین عوارض دیابت کنترلنشده است. افزایش قند خون سبب آسیب به اعصاب و رگهای خونی آلت تناسلی میشود و جریان خون مناسب برای حفظ نعوظ کاهش مییابد. این مشکل اغلب با کاهش اعتمادبهنفس و اختلال در روابط زناشویی همراه است. درمان مؤثر شامل کنترل قند خون، فعالیت فیزیکی، ترک سیگار و مراجعه به اورولوژیست است.
انزال برگشتی و مشکلات اورولوژیک
در دیابت طولانیمدت، آسیب به سیستم عصبی (نوروپاتی اتونوم) ممکن است سبب انزال برگشتی شود؛ یعنی مایع منی بهجای خروج از بدن، به سمت مثانه بازمیگردد. این اختلال میتواند باعث ناباروری و مشکلات مثانه مانند تکرر ادرار یا بیاختیاری ادرار شود. کنترل دقیق قند خون و درمان زودهنگام نوروپاتی از بروز این عوارض پیشگیری میکند.
کاهش توده عضلانی و برفک تناسلی مردان
قند خون بالا در مردان دیابتی موجب تجزیهی پروتئینها و کاهش توده عضلانی و قدرت عضلات میشود. از سوی دیگر، محیط غنی از گلوکز شرایط رشد قارچها را فراهم کرده و منجر به برفک تناسلی (عفونت قارچی آلت) میشود. این عفونت با خارش، سوزش و قرمزی همراه است و درمان آن با داروهای ضدقارچ و کنترل قند خون انجام میشود.
علائم خطرناک و عوارض حاد دیابت (فوریتهای پزشکی)
دیابت در صورت کنترلنشدن میتواند منجر به عوارض خطرناکی شود که باید در این هنگام حتما به پزشک مراجعه کنید. این عوارض معمولاً در اثر افزایش یا کاهش شدید قند خون، کمآبی و اختلال در تعادل الکترولیتها رخ میدهند. تشخیص سریع و درمان فوری حیاتی است تا از کما، نارسایی اندامها و مرگ جلوگیری شود.
کتواسیدوز دیابتی (DKA)
DKA یکی از خطرناکترین عوارض در دیابت نوع ۱ است. در نبود انسولین، بدن چربیها را برای انرژی تجزیه میکند و کتون تولید میشود. تجمع آنها باعث اسیدی شدن خون میگردد.
علائم هشداردهنده: در شرایطی علائمی مانند بوی میوهای در تنفس، تنفس سریع و عمیق (کوسمال)، تهوع، درد شکم، تشنگی شدید، گیجی و کاهش سطح هوشیاری مشتهده شود، نیاز به درمان فوری در بیمارستان دارد.
افت قند خون (هایپوگلایسمی)
افرادی که از داروهای کاهشدهنده قند خون یا انسولین استفاده میکنند در معرض خطر کاهش ناگهانی قند خون (هیپوگلیسمی) قرار دارند. هیپوگلیسمی ممکن است بهسرعت رخ دهد و در صورت عدم تشخیص بهموقع خطرناک باشد. علائم اولیه شامل لرزش دستها، تعریق سرد، تپش قلب، احساس گرسنگی شدید، تاری دید و سرگیجه است. در مراحل پیشرفته، گیجی، تشنج یا بیهوشی ظاهر میشود که یک وضعیت اورژانسی محسوب میگردد. در این شرایط باید بلافاصله قند ساده مصرف شود و در صورت عدم هوشیاری، تزریق گلوکز یا گلوکاگون انجام گیرد.
علائم مزمن دیابت (آسیبهای طولانیمدت به اندامها)
دیابت کنترلنشده در طول زمان میتواند باعث آسیب تدریجی به رگهای خونی، اعصاب و اندامهای حیاتی بدن شود. این آسیبها معمولاً بهآرامی و طی سالها ایجاد میشوند و در صورت عدم مداخله میتوانند منجر به ناتوانی دائمی، نارسایی اندامها و حتی مرگ شوند. مدیریت منظم قند خون، کنترل فشار خون و چربیها برای پیشگیری از این عوارض حیاتی است.
نوروپاتی دیابتی (آسیب عصبی)
افزایش مداوم قند خون به اعصاب دست، پا و اندامهای داخلی آسیب میرساند. فرد ممکن است احساس گزگز، بیحسی یا درد سوزاننده در اندامها داشته باشد. نوروپاتی میتواند گوارش و عملکرد مثانه را نیز مختل کند.
نوروپاتی دیابتی یکی از مهمترین و ناتوانکنندهترین پیامدهای مزمن دیابت است که نزدیک به نیمی از بیماران دیابتی را درگیر میکند. مرور مقالهٔ منتشرشده در Nature Reviews Neurology نشان میدهد که افزایش مداوم قند خون باعث استرس اکسیداتیو، اختلال جریان خون عصبی، تجمع محصولات گلیکاسیون پیشرفته (AGEs) و در نهایت آسیب به آکسونها و میلین اعصاب میشود. انواع این آسیب عصبی شامل نوروپاتی محیطی، خودکار (قلبی، گوارشی، تناسلی) و فوکال است. درمان و پیشگیری مبتنی بر کنترل دقیق قند خون، استفاده از آنتیاکسیدانها (مانند آلفالیپوئیکاسید) و تعدیل فاکتورهای رشد عصبی است. مقالهٔ یادشده بر ضرورت تشخیص زودهنگام و پایش مداوم حس و رفلکسهای عصبی تأکید دارد. (PMC3104885)
مشکلات پوستی و آکانتوز نیگریکانس
در افراد مبتلا به دیابت یا پیشدیابت، تغییرات پوستی از نخستین علائم هشداردهنده اختلال متابولیک محسوب میشوند. پوست خشک، خارشدار و ترکخورده ناشی از کاهش رطوبت و جریان خون ضعیف است و خطر زخمهایی که دیر ترمیم میشوند و عفونت قارچی یا باکتریایی را افزایش میدهد. همچنین بروز لکههای تیره، ضخیم و مخملی در نواحی گردن، زیر بغل یا کشاله ران که بهنام آکانتوز نیگریکانس (Acanthosis Nigricans) شناخته میشود، نشانهی مقاومت به انسولین بوده و ممکن است هشدار پیشدیابت یا دیابت نوع ۲ باشد.
مشکلات چشمی
قند خون بالا با گذشت زمان باعث آسیب جدی به مویرگهای ظریف شبکیه و بافتهای چشم میشود و از مهمترین عوارض مزمن دیابت بهشمار میآید. افزایش گلوکز، جریان خون را تغییر داده و موجب بروز رتینوپاتی دیابتی، کاتاراکت و گلوکوم میگردد. در مراحل اولیه، ممکن است تاری دید موقت بهدلیل تورم عدسی ناشی از نوسان قند خون مشاهده شود.
زخم پای دیابتی و خطر قطع عضو
در بیماران دیابتی، کاهش جریان خون بهدلیل آسیب عروقی و آسیب عصبی (نوروپاتی دیابتی) موجب از دست رفتن حس درد و فشار در پاها میشود. این وضعیت باعث میشود زخمهای پا دیرتر بهبود یابند و بهدلیل نرسیدن اکسیژن و مواد غذایی کافی، در معرض عفونتهای شدید، گانگرن (سیاه شدن بافت) و در موارد پیشرفته، قطع عضو شوند. پیشگیری از این عارضه با مراقبت روزانه پا، شستن و خشککردن منظم، بررسی هرگونه زخم یا تغییر رنگ، استفاده از کفش مناسب و مراجعه سریع به پزشک بسیار مهم است.
بیماریهای کلیوی (نفروپاتی)
دیابت مزمن از عوامل اصلی آسیب تدریجی کلیهها است. افزایش مداوم گلوکز خون موجب تخریب فیلترهای ظریف گلومرولی میشود و در نتیجه مواد زائد و پروتئینها در خون تجمع مییابند. این وضعیت، نارسایی کلیه را بهمرور رقم میزند. انجام دورهای آزمایش کراتینین، اوره و بررسی پروتئین ادرار، برای تشخیص زودهنگام آسیب کلیوی توصیه میشود.
علائم در کودکان، نوجوانان و دوران بارداری
در کودکان و نوجوانان، دیابت معمولاً با تشنگی و ادرار زیاد، کاهش وزن و خستگی مداوم بروز میکند و در نوجوانان چاق، وجود لکههای تیره در گردن و زیر بغل (آکانتوز نیگریکانس) نشانه مقاومت به انسولین است. در دوران بارداری نیز تغییرات هورمونی ممکن است باعث دیابت بارداری شود که با تشنگی، تاری دید و عفونتهای ادراری یا واژینال مکرر همراه است. تشخیص زودهنگام و کنترل قند خون برای حفظ سلامت مادر، جنین و پیشگیری از عوارض بعدی ضروری است.
علائم دیابت نوع ۱ در کودکان
در کودکان، بروز ناگهانی تشنگی شدید، احساس گرسنگی غیرعادی، کاهش سریع وزن و شبادراری مکرر میتواند نشانهای از دیابت نوع ۱ باشد. این علائم ناشی از افزایش قند خون و ناتوانی بدن در استفاده مؤثر از گلوکز است. علاوه بر نشانههای جسمی، تغییرات رفتاری مانند تحریکپذیری، خستگیپذیری و بیحوصلگی نیز بهطور شایع دیده میشود. تشخیص سریع و مراجعه به پزشک برای انجام آزمایش قند خون ضروری است.
علائم دیابت بارداری
در دوران بارداری، تشخیص دیابت دشوار است زیرا برخی نشانهها مانند تشنگی زیاد، ادرار مکرر و خستگی با علائم طبیعی بارداری اشتباه گرفته میشوند. با این حال، دیابت بارداری میتواند موجب عوارض جدی برای مادر و جنین شود، بنابراین انجام غربالگری با آزمایش OGTT بین هفتههای ۲۴ تا ۲۸ بارداری برای شناسایی زودهنگام و کنترل قند خون اهمیت حیاتی دارد.
تشخیص دیابت: تستهای ضروری و زمان مراجعه
تشخیص دیابت با روشهایی مثل اندازهگیری قند خون ناشتا، آزمایش HbA1c (میانگین قند سهماهه) و تست تحمل گلوکز (OGTT) انجام میشود. در صورت بروز علائمی مثل تشنگی، ادرار زیاد، خستگی یا کاهش وزن غیرمنتظره باید سریع به پزشک مراجعه کرد. تشخیص زودهنگام و کنترل منظم قند خون از بروز عوارض قلبی، کلیوی و عصبی جلوگیری کرده و شانس درمان را افزایش میدهد.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در صورتی که علائم اصلی دیابت، مانند تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار یا خستگی غیرعادی، بیش از یک هفته ادامه یابد، باید فوراً به متخصص غدد مراجعه شود. تشخیص زودهنگام دیابت از پیشرفت اختلالات متابولیک جلوگیری میکند. بر اساس دستورالعملهای بالینی، تمام افراد بالای ۳۵ سال و اشخاص دارای اضافه وزن یا سابقه خانوادگی دیابت باید هر سه سال یکبار آزمایش غربالگری قند خون انجام دهند.
آزمایشهای قطعی تشخیص دیابت
- آزمایش گلوکز ناشتا (FBS): اگر میزان قند خون ناشتا دو بار بالای ۱۲۶ میلیگرم در دسیلیتر باشد، فرد مبتلا به دیابت است.
- تست هموگلوبین A1c: متوسط قند خون سه ماه اخیر را نشان میدهد؛ مقادیر بالای ۶٫۵ درصد بیانگر دیابت است.
- آزمایش تحمل گلوکز خوراکی (OGTT): دو ساعت پس از نوشیدن محلول گلوکز، اگر قند خون بالای ۲۰۰ میلیگرم در دسیلیتر باشد، دیابت قطعی است.
پرسشهای متداول (FAQ)
مهمترین علائم دیابت در زنان و مردان چیست؟
اصلیترین علائم شامل تکرر ادرار، تشنگی و خستگی زیاد، کاهش وزن ناخواسته و تاری دید هستند. در زنان عفونت قارچی مکرر و در مردان اختلال نعوظ نیز دیده میشود.
از کجا بفهمم دیابت دارم؟
فقط با آزمایش خون میتوان فهمید. اگر قند خون ناشتا بالای ۱۲۶ یا A1c بالای ۶٫۵ درصد باشد، فرد دچار دیابت است.
آیا دیابت نوع ۲ میتواند بدون علامت باشد؟
بله، این نوع اغلب خاموش است و ممکن است بدون علائم واضح سالها ادامه یابد؛ به همین دلیل غربالگری منظم اهمیت دارد.
کتواسیدوز دیابتی (DKA) چه علائمی دارد؟
DKA با بوی میوهای در تنفس، تنفس سریع، تهوع، درد شکم، گیجی و کمآبی شدید همراه است و نیاز به درمان اورژانسی دارد.
بهترین دکتر برای درمان دیابت کیست؟
بهترین انتخاب، متخصص غدد و متابولیسم است که در تشخیص و کنترل کامل دیابت تخصص دارد.
آیا خستگی مداوم نشانه دیابت است؟
بله، زیرا سلولها نمیتوانند از گلوکز برای انرژی استفاده کنند و همین باعث احساس ضعف و خستگی مفرط میشود.
آیا تکرر ادرار در شب هم رخ میدهد؟
بله، زمانی که قند خون به بالای حدود ۱۸۰ میلیگرم در دسیلیتر برسد، کلیهها برای دفع آن فعالتر میشوند و نیاز به رفتن مکرر به سرویس بهداشتی در شب افزایش مییابد.
جمعبندی نهایی
دیابت بیماری است که با رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی منظم و دارودرمانی میشود آن زا کنترل کرد. علائم آن شامل تشنگی غیرعادی، خستگی، کاهش وزن، تاری دید و تکرر ادرار میشود که میتوناند عوارضی را در بدن ایجاد کند. افراد بالای 35 سال هر سه سال یکبار باید آزمایش غربالگری قند خون انجام دهند.



